Brussel en vallen en opstaan en genieten en…

Nog een laatste kleine uitstap alvorens ik een half jaar thuis zijn, kon afsluiten. Maandag 13 januari begon ik met een nieuwe job.

Maar dus nog even met mijn vriendin Anouk naar Brussel.
Veel wandelen, veel leuke tweedehands winkeltjes, lekker eten en een aanrader van een cocktailbar ‘Bar Beton’.

Gelukkig mocht ik deze trip weer afsluiten zonder angsten.
Maar toch, ze is niet weg…de angst zit nog diep in mij.

Ondertussen ga ik al 5 maanden iedere week naar mijn meer dan een psycholoog, An. Zij is mijn mental coach, mijn houvast, mijn gezond verstand. Ik kijk echt uit naar onze gesprekken. Ik voel me instant beter als ze glimlacht naar mij. Ik kan haar niet genoeg bedanken voor waar ze mij vandaag heeft gebracht. Zelfzeker, stabieler, vrolijker en vaak zelfs gelukkig.

Ik ben er nog lang niet maar ik kom er wel.
Het leven is nu eenmaal met vallen en opstaan. Geen goede dagen zonder slechte dagen. En die moeten we gewoon later gebeuren. Soms moet je je shit omarmen en jezelf een baaldag gunnen.

Laatst zag ik het programma ‘vandaag over een jaar’ met Mille, 23 jaar. Ook zij heeft al jaren last van paniekaanvallen.
Haar doel was na een jaar kunnen zeggen dat ze niet lijdt in haar leven maar haar leven leidt. Ze toonde hoe zwaar het was. Hoe de stress en angst haar soms overnam. Ook zij is opgenomen geweest, net als ik….

Aan haar en zoveel andere die de moedige stap hebben gezet om hunzelf te laten opnemen, wil ik zeggen:

“Het was niet het einde van de wereld, gewoon een dipje tussendoor waar je de kunst van het genieten heel eventjes verloor”

Je bent geen verliezer omdat het niet lukt, maar een winnaar omdat je probeert…..