Week 3: Keulen

3 maanden na mijn opname en 14 therapie sessies later ging ik voor dat stapje verder. Mijn derde reis, mijn derde uitdaging. Deze keer buiten België, richting Duitsland naar Keulen.
De sfeer opsnuiven van kerst! Ik boekte een hotel dicht aan de kerstmarkt.
Rond 14u kwam ik aan. Mijn auto ergens parkeren was een hele opgave. Nergens plaats, overal rode bordjes ‘besetzt’, druk verkeer, veel regen. Gevolg: stress!
Gelukkig ging het inchecken vlot. Kamer op, spullen neer en off i go!
De kerstmarkt was zoals een kerstmarkt moet zijn. Lichtjes, veel kerstversiering, kerstliedjes die weergalmde tussen de verschillende standjes en een luid gelach van mensen die net dat glaasje teveel gluhwein op hadden. Heerlijk.

Na een paar uurtjes rondstappen overviel me plots toch een eenzaam gevoel

Na een paar uurtjes rondstappen en cadeautjes voor vrienden en familie, overviel me plots een eenzaam gevoel. Ik ging even op een bankje zitten en belde mijn vriendin Charlotte. De eenzaamheid gleed langzaam weg. Dan maar terug naar het hotel. Douchen, pyjama aan en chillen onder de dekens. Maar 22u werd al snel 23u… en plots was het 2:00u en ik lag nog steeds wakker…ik kon de slaap niet vatten. Ik dacht aan de mensen die ook last hebben van angsten. Ik dacht aan Lieven Scheire. Dus ik googelde ‘Lieven Scheire angst’. Ik las een artikel van hem in de standaard en vond deze woorden van hem: “als ik bang was dat ik bang ging worden, werd ik ook doodsbang”. Dit is exact wat er bij mij gebeurde. Angst hebben voor de angst.
Al gewoon denken ‘ik mag geen angst voelen’ kon er al voor zorgen dat die denkbeeldige pitbull voor mij stond en ik in modus ‘vechten of vluchten’ schoot.

Maar ook bij deze trip, bleef ze weg. Ookal voelde ik me wat eenzaam en bang. Hij bleef weg….

Misschien toch tijd voor een zwaardere uitdaging. Geen stap maar een sprong? Wat denken jullie? Fuck it! Volgende week….mijn reis zonder angsten…naar Egypte met een parel van een vriendin Céline!